Η ΣΚΛΗΡΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΫΠΟΘΕΤΕΙ ΕΝΑΣ ΜΥΘΟΣ.txt 

Πολύ δύσκολη η ερώτησή σου καθώς η απάντηση που απαιτείται δεν είναι καθόλου εύκολη και απλή. Πιστεύω ότι το κλειδί για όλα βρίσκεται στη λέξη «οικογένεια» και κατ’ επέκαταση στην οικογενειακή εστία, όχι μόνο του Μπρους, αλλά και κάθε ανθρώπου, είτε είναι φτωχός, είτε πλούσιος.
Εξάλλου, ο ίδιος ο Μπρους με αυτά τα βιώματά του απέδειξε κάτι πολύ σημαντικό που θα πρέπει να γίνει φωτεινό παράδειγμα για όλους: ότι δεν έχει καμία σημασία η οικονομική κατάσταση του ανθρώπου προκειμένου να μεγαλώσει, λαμβάνοντας όλα εκείνα τα στοιχεία και τις αρχές που απαιτούνται για να γίνει ένα σωστό και ολοκληρωμένο άτομο, χρήσιμο στο κοινωνικό σύνολο. Τι μας δείχνει το παράδειγμα του Μπρους; Ότι αν και μοναχοπαίδι, αν και πλουσιόπαιδο που τα είχε όλα εν αφθονία, εντούτοις, οι γονείς του δεν τον κακόμαθαν, αντιθέτως του διοχέτευσαν όλες εκείνες τις πολύτιμες αξίες που δεν εξαγοράζονται ούτε με όλο το χρυσάφι του κόσμου για να μπορέσει αργότερα να σταθεί μόνος στα πόδια του, αλλά και να ξέρει ποιο είναι το πραγματικό νόημα της ζωής. Αυτά τα μαθήματα (ήθους και αξιών) μπορεί να τα μάθει ένα παιδί, είτε γεννιέται σε μια έπαυλη δισεκατομμυρίων, είτε σε ἐνα μικρό και ταπεινό σπιτάκι. Κι όταν τα μάθει από νωρίς, μετά γίνονται βίωμά του, συνήθεια και τον καθοδηγούν για το υπόλοιπο της ζωής του, αποτελώντας την πιο χρήσιμη πυξίδα, το πιο ακριβό οπλοστάσιο γνώσης και δύναμης και την πιο αποτελεσματική ασπίδα ενάντια σε κάθε δυσκολία…
Αυτό ήταν που έσωσε στην ουσία τον ήρωά μας, πριν ακόμα συμβούν όλα όσα συνέβησαν και άλλαξαν τη ζωή του άρδην, φέρνοντας τα πάνω κάτω. Υπήρχαν οι βάσεις, υπήρχε ο «σπόρος» για ό,τι θα ακολουθούσε…
Ο Μπρους κατόρθωσε να τιθασεύσει την οργή του και όλα εκείνα τα αρνητικά συναισθήματα που ωρίμαζαν μέσα του και τον κατέτρωγαν σαν τις φλόγες μιας αόρατης κόλασης που ζούσε, επειδή μπόρεσε να αφήσει το πνεύμα του να αναπτυχθεί σε τέτοιο επίπεδο, ώστε να έχει τον μετέπειτα έλεγχο σε ό,τι έκανε και ένοιωθε. Δεν γύμνασε μόνο το σὼμα, αλλά κυρίως το πνεύμα γι’ αυτό οι επιλογές που έκανε δεν ήταν τυχαίες. Η μανία της εκδίκησης, που σε οποιονδήποτε άλλον άνθρωπο θα είχε κυριαρχήσει, μετατρέποντάς τον σε δολοφονική μηχανή έτοιμη να σκοτώσει ανά πάσα στιγμή, μετουσιώθηκε σε επιτακτική θέληση για απονομή της δικαιοσύνης υπέρ κάθε αδυνάτου κι έγινε αυτοσκοπός. Μπορεί βαθιά μέσα του το κίνητρο να ήταν η εκδίκηση, όμως δεν άφηνε αυτό το οργισμένο συναίσθημα να κυριαρχήσει, οδηγώντας τον σε λάθος εκτιμήσεις. Αντιθέτως, η χρήση σωστής και ορθολογικής κρίσης τον βοήθησε τελικά να κάνει τις επιλογές του, περνώντας μέσα από μια τόσο σκληρή για εκείνον δοκιμασία, αφού δοκιμάστηκαν όρια και αντοχές πέρα από κάθε ανθρώπινη φαντασία…
Σαν γενικό συμπέρασμα από όλα αυτά, πιστεύω πραγματικά ότι το παράδειγμα του Μπρους Γουέιν θα μπορούσε να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για κάθε σωστά σκεπτόμενο άνθρωπο (μέσο, απλό, οτιδήποτε). Μια πηγή γνώσης και άντλησης πολλαπλών στοιχείων και πληροφοριών. Θα έπρεπε, ιδίως τα νέα παιδιά, να τον μελετήσουν σε βάθος για να καταλάβουν πολλά περισσότερα από όσα δεν φαίνονται με την πρώτη ματιά. Αυτό εννοούμε όταν λέμε ότι ο Μπάτμαν δεν είναι ένας ακόμα απλός ή συνηθισμένος υπερ-ήρωας… Είναι πανω από όλα ο Άνθρωπος εκείνος που ο κόσμος ανέδειξε σε ήρωα με βάση τα κατορθώματά του, αλλά και μια πορεία ζωής, η οποία περιέχει πολλά μηνύματα και μαθήματα για όλους! Ο Μπάτμαν έγινε υπερ-ήρωας επειδή η ίδια η ζωή τον ανάγκασε μέσα από τις πιο σκληρές διεργασίες και μέσω των πιο σκληρών και απάνθρωπων διαδικασιών. Αν μελετηθεί σε βάθος, τα οφέλη που θα προκύψουν θα είναι σημαντικά για τον κάθε σημερινό άνθρωπο.
Και γι’ αυτό πιστεύω ότι και η δική σου επιλογή στο πρόσωπό του και για το έργο που επιτελείς, δεν είναι καθόλου τυχαία… και σε συγχαίρω ειλικρινά γι’ αυτό!!!